W tym wpisie
Osobę towarzyszącą warto dać gościom, którzy bez niej spędziliby wesele sami: osobom bez partnera, które nie znają nikogo poza Wami, i gościom przyjeżdżającym z daleka. Pary w stałych związkach zaprasza się razem, z imionami obojga, a nie jako „gość z osobą towarzyszącą”. Najważniejsze jest, żeby ustalić jedną zasadę i trzymać się jej przy wszystkich zaproszeniach, bo to wyjątki budzą żal.
Komu dać osobę towarzyszącą
Zanim zaczniecie dopisywać „+1”, przejdźcie listę gości i podzielcie dorosłych bez pary na kilka grup:
- goście, którzy nie znają nikogo poza Wami, na przykład koleżanka z pracy albo przyjaciel z innego miasta,
- świadkowie i najbliżsi przyjaciele, którym zależy na tym, żeby bawić się z kimś bliskim,
- goście z dużej grupy znajomych, którzy i tak będą siedzieć przy stole ze swoimi,
- młodsi kuzyni i kuzynki, przy których rodzina może mieć własne zdanie.
Osoba towarzysząca to jeden talerz więcej, jedno miejsce przy stole i jedna osoba więcej w liczbie gości, którą podajecie sali. Dlatego decyzja zależy też od budżetu i wielkości sali.
Jedna zasada dla wszystkich
Najmniej nieporozumień daje prosta reguła, którą łatwo wytłumaczyć, na przykład:
- wszyscy dorośli goście bez pary dostają osobę towarzyszącą,
- zapraszamy pary w stałych związkach, bez osób towarzyszących dla singli,
- osoba towarzysząca tylko dla gości, którzy nie znają nikogo na weselu.
Każda z nich jest w porządku. Kłopot pojawia się wtedy, gdy jedna kuzynka dostaje „+1”, a druga nie. Jeśli musicie zrobić wyjątek, na przykład dla świadka, powiedzcie o nim otwarcie.
Jak napisać to na zaproszeniu i kopercie
Gdy znacie partnera albo partnerkę gościa, wpiszcie oboje z imienia:
- „Anna i Marek Nowakowie”,
- „Kasia Wiśniewska i Tomek Zieliński”.
Gdy osoby towarzyszącej nie znacie, napiszcie to wprost:
- „Pan Tomasz Nowak z osobą towarzyszącą”,
- „Kasia z osobą towarzyszącą”.
Ten sam napis dajcie na kopercie. Zaproszenie z samym imieniem gościa oznacza, że zaproszona jest tylko ta osoba. Jeśli chcecie, żeby nie było wątpliwości, dopiszcie w treści zaproszenia albo w formularzu potwierdzenia, ile osób obejmuje zaproszenie.
Gdy nie dajecie osoby towarzyszącej
Przy mniejszym weselu albo ograniczonym budżecie zaproszenia tylko imienne są całkowicie w porządku. Pomaga kilka rzeczy:
- Zapraszajcie imiennie, bez dopisku „z rodziną” czy „z osobą”, którego nie chcecie.
- Odpowiadajcie spokojnie i tak samo każdemu. Gdy ktoś zapyta, czy może przyjść z kimś, wystarczy: „Mamy ograniczoną liczbę miejsc i zapraszamy tylko pary w stałych związkach. Bardzo się cieszymy, że będziesz”.
- Posadźcie gościa przy stole ze znajomymi, żeby nie czuł się sam.
Jeśli wciąż macie za dużo osób na liście, przydadzą się sposoby z wpisu jak skrócić listę gości na wesele.
Imię osoby towarzyszącej przed rozsadzaniem
Osoba towarzysząca bez imienia wystarczy na zaproszeniu, ale przed rozsadzaniem gości i drukiem winietek dobrze znać jej imię i nazwisko. Najprościej zapytać przy potwierdzeniu obecności: gość od razu napisze, czy przyjdzie z kimś i z kim.
Na liście gości w planerze osoba towarzysząca jest częścią zaproszenia gościa. Gdy zaproszenie obejmuje osobę towarzyszącą, gość w formularzu RSVP zaznacza, czy z nią przyjdzie, i może wpisać jej imię i nazwisko, a gdy go nie poda, winietka dostanie domyślnie podpis z nazwiskiem gościa, na przykład „Os. tow. Jan Kowalski”.
Przy stole sadzajcie osobę towarzyszącą zawsze obok gościa, z którym przychodzi. To jedyna osoba, którą na pewno zna.